Pierwsze nawigacyjne systemy satelitarne (Transit, Cikada), stworzone w latach siedemdziesiątych XX wieku, służyły głównie do określania pozycji użytkowników. Następna generacja tych systemów (GPS i GLONASS) zapewniła użytkownikowi większą dokładność określania pozycji, znajomość czasu i wyznaczanie wektora jego prędkości. Rozpoczęcie przez instytucje europejskiej budowy systemu Galileo oraz bardzo szybki rozwój technologii informatycznych sprawiły, że liczba użytkowników nawigacyjnych systemów satelitarnych stale rośnie – obecnie szacuje się ją na dziesiątki milionów. Przewiduje się, że wkrótce niemal każdy pojazd będzie wyposażony w odbiornik nawigacji satelitarnej.

W książce omówiono podstawy ruchu sztucznego satelity Ziemi po orbicie okołoziemskiej, teoretyczne podstawy działania systemów satelitarnych, określanie za ich pomocą pozycji i ocenę jej dokładności. Przedstawiono systemy: GPS NAVSTAR, GLONASS oraz najnowszy europejski system GALILEO, ich zastosowania w nauce, w różnych dziedzinach gospodarki i w życiu codziennym. Zaprezentowano też ich odmiany różnicowe oraz najaktualniejsze informacje o funkcjonowaniu poszczególnych systemów.

Książka przeznaczona dla studentów wydziałów transportu, nawigacji i geodezji politechnik i akademii morskich, pracowników naukowych tych uczelni oraz wszystkich zainteresowanych systemami satelitarnymi.